De advocaat van de familie van senator Miguel Uribe Turbay heeft scherpe kritiek geuit op de rol van de nationale regering in het onderzoek naar de aanslag op de senator. Volgens hem belemmert overheidsinmenging een eerlijk en transparant onderzoek en brengt zij de veiligheid van Uribe Turbay en zijn familie ernstig in gevaar. Zelfs het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken is al ingelicht over de vermeende inmenging.

Tijdens een zitting bij de Inter-Amerikaanse Commissie voor de Rechten van de Mens (CIDH) riep advocaat Víctor Mosquera de Colombiaanse autoriteiten op de verdachten van de aanslag te vervolgen wegens terrorisme. Hij stelde dat deze kwalificatie noodzakelijk is gezien het beoogde effect van de aanval: het zaaien van angst onder burgers en het intimideren van de oppositie in een pre-electoraal jaar. Volgens Mosquera toont het bewijsmateriaal aan dat de aanval verder strekte dan een poging tot moord alleen.

Mosquera diende bij de CIDH uitgebreid bewijsmateriaal in om dringende beschermingsmaatregelen voor Uribe Turbay en diens gezin te vragen. Daarnaast pleitte hij voor collectieve maatregelen ten behoeve van andere leden van de partij Centro Democrático, in aanloop naar de verkiezingen van volgend jaar. Hij benadrukte dat de Colombiaanse staat geen verantwoordelijkheid mag toewijzen zonder gedegen onderzoek en drong aan op een onpartijdige en transparante rechtsgang.

De advocaat uitte zware beschuldigingen aan het adres van de nationale regering: volgens hem hebben de president, ministers en andere staatsfunctionarissen meerdere keren publiekelijk niet-geverifieerde informatie verspreid, wat leidt tot stigmatisering van oppositieleiders en een gebrek aan objectiviteit in het onderzoek. Tijdens de hoorzitting werden documenten overlegd die gevallen van haatzaaiende retoriek en campagnes tegen Uribe Turbay en andere oppositieleden zouden onderbouwen. Bovendien werd gesteld dat er pogingen zijn om het onderzoek te beïnvloeden en de verantwoordelijkheid toe te schrijven aan onjuiste groeperingen.

Ook sprak Mosquera zijn zorgen uit over significante tekortkomingen in het beveiligingsbeleid van de Unidad Nacional de Protección (UNP). Ondanks 51 formele verzoeken om versterking van de beveiliging voor Uribe Turbay, werden deze volgens hem genegeerd – met verhoogde risico’s als gevolg.

De CIDH heeft het verzoek van Mosquera om voorlopige beschermingsmaatregelen in behandeling genomen en zal naar verwachting binnen 15 dagen uitspraak doen. Internationaal wordt de zaak nauwlettend gevolgd, onder meer door de Verenigde Staten.

De uitkomst van deze procedure is van groot belang voor de bescherming van oppositieleiders en voor de waarborging van een onafhankelijk justitieel onderzoek in pre-electorale Colombiaanse context.

De voormalige Colombiaanse president Álvaro Uribe is door een strafrechtbank in Bogotá schuldig bevonden aan omkoping en procedurele fraude, alsook aan het beïnvloeden van getuigen. Het vonnis, uitgesproken door rechter Sandra Heredia, is historisch: nooit eerder werd een voormalig Colombiaans staatshoofd strafrechtelijk veroordeeld. Uribe riskeert een gevangenisstraf van maximaal 12 jaar.

De zaak tegen Uribe draait om pogingen om een voormalige paramilitair, Juan Guillermo Monsalve, om te kopen en over te halen zijn belastende verklaring in te trekken over Uribe’s vermeende banden met rechtse paramilitaire groeperingen. Deze groeperingen waren berucht vanwege ernstige mensenrechtenschendingen tijdens het decennialange, gewelddadige conflict tussen de Colombiaanse staat, rechtse paramilitairen en linkse rebellen, waaronder de FARC. Uribe, president van 2002 tot 2010, voerde tijdens zijn ambtsperiode een harde militaire campagne tegen linkse guerrilla’s, maar wordt door critici ervan beschuldigd zelf rechtse paramilitaire groepen te hebben gesteund.

De procedure tegen Uribe loopt al sinds 2012. Oorspronkelijk beschuldigde hij senator Iván Cepeda van pogingen hem te linken aan gewapende groeperingen, maar het Hooggerechtshof keerde het onderzoek tegen Uribe zelf. Ondanks pogingen van voorgaande procureurs-generaal om de zaak te sluiten, werd deze in 2024 heropend onder leiding van Luz Camargo, de door president Gustavo Petro benoemde hoofdaanklager. Dit speelde zich af in een context van felle politiek: Petro is de eerste linkse president van Colombia en voormalig guerrillastrijder, en politiek aartsrivaal van Uribe.

Uribe en zijn aanhangers stellen dat de vervolging politiek gemotiveerd is. Uribe noemde het proces “onrechtvaardig” en kondigde aan in beroep te gaan, wat waarschijnlijk een lang juridisch traject zal betekenen. Amerikaanse Republikeinse gezagsdragers, waaronder Marco Rubio, spraken hun onvrede uit met het vonnis en stelden dat het Colombiaanse rechtssysteem als politiek wapen zou worden gebruikt. Tegelijkertijd zien veel juristen de veroordeling juist als bewijs dat het Colombiaanse rechtssysteem in staat is om zelfs invloedrijke politici ter verantwoording te roepen.

De zaak verdeelt het land, mede doordat de erfenis van het gewapende conflict nog steeds diep doorwerkt in de Colombiaanse samenleving. De positie van Uribe blijft controversieel: zijn harde anti-FARC-positie wordt door aanhangers geprezen, maar zijn naam is onlosmakelijk verbonden met beschuldigingen van mensenrechtenschendingen en omstreden paramilitaire steun. Naast deze zaak loopt er nog onderzoek naar Uribe’s vermeende betrokkenheid bij andere ernstige mensenrechtenschendingen, waaronder een bloedbad in 1997 en buitengerechtelijke executies tijdens zijn presidentschap.

De uitspraak tegen Uribe is een precedent in Colombia en markeert een belangrijk moment in de strijd om gerechtigheid in het land. De juridische en politieke nasleep van deze zaak zal naar verwachting nog jaren doorgaan.

Colombia staat op het punt de verkoop van psychoactieve cannabis met een medisch recept te legaliseren. Dit blijkt uit een conceptbesluit van het ministerie van Justitie, dat voor het eerst apotheken toestaat om psychoactieve cannabisbloemen aan patiënten af te leveren met een doktersvoorschrift. Patiënten met aandoeningen zoals chronische pijn, slaapstoornissen of ziekten van het zenuwstelsel, waaronder Parkinson en multiple sclerose, mogen de cannabis in bloemvorm legaal kopen en gebruiken, bijvoorbeeld door het te roken of te verdampen.

Deze maatregel volgt op tien jaar lang versoepeling van het cannabisbeleid. In 2016 werd wet 1787 aangenomen, die het wetenschappelijk en medisch gebruik van cannabis regelde en het gebruik van goedgekeurde derivaten toestond. Een decreet uit 2021 onder president Ivan Duque opende de export naar onder meer Portugal, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Australië voor psychoactieve en niet-psychoactieve cannabisbloemen. De nieuwe regeling voegt Colombia toe als binnenlandse begunstigde van deze markt.

Het ministerie van Justitie zal vergunningen verstrekken voor de teelt van psychoactieve cannabis, zowel voor export als voor binnenlands medisch gebruik. Gekwalificeerde telers mogen gedroogde cannabisbloemen, lokaal bekend als “moño”, direct aan apotheken verkopen zonder extra vergunning, mits het THC-gehalte onder 1 procent per gram ligt en het product is geregistreerd volgens de gezondheidsvoorschriften.

Daarnaast verlengt het conceptbesluit een overgangsperiode van twee jaar waarin alleen micro-, kleine en middelgrote producenten de binnenlandse markt mogen bedienen en hun bestaande voorraden mogen aanwenden voor continuïteit. Daarna mogen ook grotere producenten deelnemen, mits zij aan dezelfde licentie- en kwaliteitsvoorwaarden voldoen.

Het ministerie van Justitie benadrukt dat deze maatregel patiënten veilige, kwalitatieve alternatieven biedt die conventionele therapieën kunnen aanvullen of vervangen. Tegelijkertijd is niet iedereen tevreden. Liberale politicus Juan Carlos Losada, die voorstander is van volledige legalisatie, noemt het besluit “een positieve, maar te late stap.” Hij wijst erop dat de afwezigheid van recreatief gebruik een gemiste kans is en dat de laatste regelgeving nog zes maanden of langer kan duren, waardoor de uitvoering mogelijk naar een volgende regering verschuift en de onzekerheid voor telers blijft bestaan.

Losada benadrukt bovendien dat sociale rechtvaardigheid, volksgezondheid en regelgeving nog uitgebreider moeten worden aangepakt. Het conceptbesluit ligt nu ter inzage voor publiek commentaar en advies vanuit de industrie. Colombia exporteert reeds medicinale cannabis naar ruim twaalf landen en staat bekend om zijn ideale teeltomstandigheden. De binnenlandse uitbreiding van de cannabismarkt moet volgens voorstanders de snelgroeiende sector verder versterken en nieuwe inkomsten genereren in een veranderend wereldwijd regelgevingsklimaat.

Als het besluit definitief wordt, betekent dit de grootste hervorming van de Colombiaanse cannabiswetgeving tot nu toe. Voor het eerst wordt binnenlandse distributie van psychoactieve cannabisplant toegestaan, wat de basis legt voor een bredere medische cannabismarkt in Colombia.

Colombia heeft fel protest aangetekend tegen Ecuador vanwege de recente massale uitzetting van honderden Colombianen. De Colombiaanse overheid dringt bij Ecuador aan op duidelijke afspraken, protocollen en een betere informatie-uitwisseling om de overdracht van uitgezette burgers ordelijk en in lijn met mensenrechten te laten verlopen.

In de afgelopen dagen zijn via de Rumichaca-brug 603 Colombianen door Ecuador uitgezet; naar verwachting volgen komende week nog eens 493 personen. Volgens Colombia handelde Ecuador zonder vooraf vastgesteld protocol, wat leidde tot onduidelijkheid en zorgen over de veiligheid en rechten van de betrokkenen. De interim-minister van Buitenlandse Zaken, Rosa Yolanda Villavicencio Mapy, benadrukte het belang van tijdige en volledige informatie en beklaagde zich erover dat Ecuador tot nu toe slechts een incomplete lijst met namen heeft doorgestuurd.

De gedeporteerde groep omvatte 543 mannen en 60 vrouwen, die bij aankomst in Colombia hulp en opvang kregen volgens het nationale protocol. De identiteit en antecedenten van de uitgezette personen werden gecontroleerd; daarbij bleek dat elf personen openstaande arrestatiebevelen hadden, van wie één internationaal gezocht werd via Interpol. Na de ontvangst werd voor alle teruggekeerde Colombianen vervoer naar hun woonplaatsen geregeld.

Ecuador verdedigt zich door te stellen dat de uitzettingen conform de nationale wetgeving en internationale normen zijn verlopen, en dat Colombia via diplomatieke kanalen op de hoogte is gesteld van de procedures. Volgens Ecuador gaat het om individuele uitzettingen met inachtneming van mensenrechten, niet om massadeportaties.

De gebeurtenissen hebben geleid tot spanningen tussen de buurlanden en een diplomatiek protest van Colombia. Beide landen blijven bij hun eigen standpunt, maar Colombia blijft aandringen op betere coördinatie en heldere procedures om dergelijke situaties in de toekomst ordelijk en respectvol af te handelen.

Colombia en Venezuela hebben een akkoord gesloten voor de oprichting van een Gezamenlijke Speciale Economische Zone (ZEEB) aan de grens tussen Norte de Santander en Táchira. Deze zone moet formele handel stimuleren, buitenlandse investeringen aantrekken en duurzame ontwikkeling bevorderen voor de grensregio’s.

Het memorandum, ondertekend door de Colombiaanse minister Diana Marcela Morales Rojas en de Venezolaanse vicepresident Delcy Rodríguez, vormt de basis voor een vernieuwde bilaterale samenwerking. De ZEEB is bedoeld om het grensgebied, dat jarenlang werd gekenmerkt door informele handel en smokkel, om te vormen tot een centrum van legale en innovatieve economische activiteit.

Het akkoord bevat afspraken over samenwerking in sectoren als handel, landbouw, industrie, energie, en infrastructuur. Via fiscale en douanevoordelen wil men bedrijven aantrekken en formele werkgelegenheid creëren. Er komt een Binomiaal Coördinatiecomité, bestaande uit vertegenwoordigers van relevante ministeries en regionale autoriteiten uit beide landen, dat verantwoordelijk wordt voor het ontwerp, de uitvoering en het toezicht op de projecten in de zone.

Ook worden bedrijven, handelskamers en maatschappelijke organisaties uit beide landen betrokken bij de plannen. Verbetering van infrastructuur, betere verbindingen en juridische duidelijkheid moeten de regio aantrekkelijk maken voor investeringen, met name in agro-industrie, hernieuwbare energie en logistiek. “Via deze zone willen we de productieve diversiteit stimuleren en een duurzaam economisch model bevorderen,” benadrukte minister Morales.

Deze overeenkomst markeert een hernieuwde samenwerking na jaren van spanningen en wordt gezien als een belangrijke stap richting regionale integratie. Toch blijft succesvolle uitvoering afhankelijk van politieke stabiliteit, veiligheid en voldoende bestuurlijke capaciteit. In de komende maanden werken beide overheden verder aan de uitwerking, waarbij burgerparticipatie en mensenrechten centraal blijven staan.

De nationale staking van de Colombiaanse rijstsector is officieel beëindigd na het bereiken van een akkoord tussen de regering en de rijstproducenten. Na meer dan tien dagen wegblokkades en landelijke verstoringen zijn de partijen het eens geworden over een pakket van zeven concrete maatregelen om de huidige problemen in de sector aan te pakken en de toekomst van de rijstteelt te waarborgen.

Het belangrijkste onderdeel van het akkoord is de invoering van een wettelijk minimumprijs voor groene paddy-rijst. De overheid zal het product onderbrengen in een gereguleerd prijzenstelsel, waarbij de berekeningsformule is overeengekomen door beide partijen. De vastgestelde minimumprijs dekt volgens het akkoord de productiekosten van de boeren, zonder extra winstmarge. De resolutie hierover wordt nog formeel ingediend bij de toezichthouder voor mededinging (SIC). Zodra de toezichthouder advies uitbrengt, zal het Ministerie van Landbouw de definitieve regelgeving publiceren.

Naast prijsregulering zijn aanvullende maatregelen overeengekomen. Het Ministerie van Handel zal onderzoeken of aanvullende handelsverdedigingsmaatregelen of slimme importtarieven nodig zijn om de binnenlandse rijstmarkt te beschermen tegen nadelige importen. Er wordt een technische commissie opgericht met vertegenwoordigers van overheid en boeren, bedoeld om getroffen producenten te ondersteunen die sinds juni 2025 te maken kregen met prijsdalingen. Ook worden bestaande steunfondsen zoals het FONSA en het FAIA geheractiveerd en versterkt om directe ondersteuning aan boeren voort te zetten.

Een oplossing voor de omstreden waterheffing (Tarifa del Uso del Agua) is in voorbereiding via overleg tussen het ministerie van Milieu en het stakingscomité, gericht op een rechtvaardiger systeem voor toegang tot water in de landbouw. Op het gebied van administratieve lasten zal het ministerie van Financiën in overleg met het pensioen- en parafiscaal agentschap (UGPP) de gebruikte kostennormen herzien. Verder zijn er afspraken gemaakt over extra controles door de accijns- en douanepolitie bij opslaglocaties en rijstmolens, om de oorsprong en voorraden van de rijst transparant te houden.

Na ondertekening van het akkoord heeft het Comité Nacional de Paro Arrocero alle acties en blokkades onmiddellijk beëindigd, waarmee de bewegingsvrijheid op het Colombiaanse wegennet is hersteld. Wel houden de boeren zich het recht voor om in de toekomst opnieuw te mobiliseren als het akkoord niet wordt nagekomen. De regering benadrukte haar bereidheid tot dialoog en samenwerking, met het verzoek aan de boeren de route van onderhandeling te blijven volgen.

President Gustavo Petro heeft fel gereageerd op geruchten over een mogelijke verlaging van de Amerikaanse hulp aan Colombia. Volgens de Colombiaanse president onderschatten sommige Amerikaanse politici de waarde van Colombiaans-Amerikaanse samenwerking. Petro stelt dat Colombia “veel meer biedt dan de 170 miljoen dollar” die nu jaarlijks in het vooruitzicht wordt gesteld als Amerikaanse steun, en benadrukt dat Colombia op internationaal niveau juist een essentiële rol speelt voor de Verenigde Staten.

Tijdens een publiek optreden in Boyacá reageerde Petro op berichten over een aangekondigde bezuiniging in het Amerikaanse Congres op financiële hulp aan Colombia. “Colombia is veel meer waard dan 170 miljoen dollar”, aldus de president, die hiermee verwijst naar het bedrag dat in de Amerikaanse begrotingsvoorstellen voor 2025 is genoemd. Volgens Petro levert Colombia een onschatbare bijdrage aan de Verenigde Staten, niet alleen door samenwerking op het gebied van veiligheid, drugsbestrijding en regionale stabiliteit, maar ook via economische en sociale partnerschappen. “Het is niet zo dat zij ons helpen, wij helpen juist hun,” zei Petro.

De president wees op de vele gezamenlijke inspanningen op het gebied van migratiecontrole, klimaatbeleid en bestrijding van georganiseerde misdaad. Ook benadrukte hij dat Colombia een sleutelrol speelt in de opvang van Venezolaanse migranten, een factor van groot belang in het internationale beleid. “We dragen bij aan stabiliteit en veiligheid op het hele continent. Als het aankomt op migratie, drugsbestrijding en democratie ondersteunen wij de Verenigde Staten structureel – we zijn dus geen hulpontvangers, maar partners,” stelde Petro.

Volgens analisten weerspiegelen Petro’s uitspraken groeiende spanningen tussen Bogotá en Washington over de toekomstige koers van het bilaterale beleid. De VS zijn al decennia een van de grootste donoren van Colombia op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, militaire steun en humanitaire bijstand, maar het belang van Colombia voor Amerikaanse belangen is volgens de president minstens even groot.

De discussie over hulpverlaging komt op een gevoelig moment, nu Colombia werkt aan een nieuwe strategie voor drugsbestrijding en sociale hervormingen doorvoert. Petro dringt aan op een meer gelijkwaardige relatie, waarbij financiële steun niet als simpel gebaar van mededogen wordt gezien, maar als deel van een bredere strategische alliantie.

Met deze openlijke stellingname geeft Petro een duidelijk signaal af naar Washington: Colombia wenst als gelijkwaardige partner behandeld te worden en wijst logica’s van economische afhankelijkheid resoluut van de hand. De toon van zijn boodschap illustreert de veranderende verhoudingen tussen beide landen, waarbij wederzijds respect en samenwerking voorop moeten staan.

Een rechtbank in Antioquia, Colombia, heeft zeven ex-topfunctionarissen van bananenmultinational Chiquita Brands veroordeeld tot 11 jaar en drie maanden gevangenisstraf vanwege het financieren van het beruchte paramilitaire AUC-netwerk. Daarnaast kregen zij een boete van 3,4 miljoen dollar opgelegd. Dit is de eerste veroordeling van voormalige Chiquita-managers in Colombia in verband met deze praktijken.

De voormalig leidinggevenden zouden tussen 1990 en 2004 ongeveer 2 miljoen dollar hebben overgemaakt aan de Autodefensas Unidas de Colombia (AUC), een paramilitaire groep die verantwoordelijk is voor talrijke moorden, ontvoeringen en martelingen. Volgens het openbaar ministerie gebruikten de AUC deze betalingen om hun gewelddadige machtsgebied uit te breiden en controle te verwerven over regio’s waarin Chiquita actief was. Onder de veroordeelden bevindt zich ook de Amerikaanse topmanager Charles Dennis Keiser.

Eerder hadden Amerikaanse rechtbanken het bedrijf al veroordeeld tot het betalen van miljoenen dollars aan schadevergoedingen aan slachtoffers van het conflict. Sindsdien heeft Chiquita steeds verdedigd dat zij werd afgeperst en betaalde ter bescherming van haar personeel. Het recente vonnis legt echter nadrukkelijk de verantwoordelijkheid voor medeplichtigheid aan systematisch geweld bij het bedrijf en haar vroegere leidinggevenden.

Deze uitspraak onderstreept de juridische en maatschappelijke consequenties voor bedrijven die betrokken zijn bij het financieren van gewapende groeperingen, en markeert een belangrijk precedent in de Colombiaanse rechtspraak inzake verantwoordelijkheden tijdens het conflict. Het vonnis benadrukt de noodzaak van transparantie en naleving van mensenrechten door multinationals die actief zijn in conflictgebieden.