Hoewel de Colombiaanse overheid en de rijstsectororganisatie Fedearroz een voorlopig akkoord hebben gesloten over maatregelen voor het versterken van de rijstsector, houden grootschalige wegblokkades en protesten door rijstboeren in verschillende regio’s aan. De staking wordt doorgezet, omdat boeren directe aanwezigheid van de nationale regering eisen bij de onderhandelingen.
De staking in de rijstsector blijft voortduren ondanks het nieuws dat het Ministerie van Landbouw en de brancheorganisaties een compromis hebben bereikt over urgente maatregelen. Dit akkoord moet een antwoord bieden op de huidige crisis in de sector en op lange termijn zorgen voor stabiliteit en duurzaamheid voor Colombiaanse rijstproducenten.
Volgens een officieel communiqué heeft de overheid na respectvolle en constructieve gesprekken met zowel de rijstverwerkende industrie als Fedearroz, de organisatie die de telers vertegenwoordigt, een reeks acties afgesproken. Eén centraal punt is het invoeren van een gereguleerd systeem om een minimum referentieprijs vast te stellen voor groene paddy-rijst en voor witte rijst. Hiermee wil de overheid zowel de belangen van producenten als consumenten beschermen en de nationale voedselvoorziening veiligstellen.
Daarnaast komt er een productieregelingsplan dat alle schakels in de rijstsector, van teler tot afzetketen, samenbrengt. Deze gezamenlijke strategie is gericht op het aanpakken van structurele uitdagingen en het waarborgen van Colombia’s voedselsoevereiniteit. Ook zal er gewerkt worden aan landbouwbeleid dat boeren een minimuminkomen garandeert, wat inhoudt dat technische en structurele verbeteringen in de productieketen nodig zijn.
Totdat definitieve prijsregulering is vastgesteld, belooft de industrie de bestaande oogst op te kopen en op te slaan. Indien de nieuwe vastgestelde prijzen hoger uitvallen dan reeds betaalde bedragen, ontvangen boeren hiervoor een nabetaling.
Ondanks dit voorlopige akkoord weigeren veel rijstboeren hun protesten te beëindigen. Vooral in regio’s zoals Tolima eisen woordvoerders van het boerenprotest dat het nationale bestuur, inclusief de ministers van Landbouw en Handel, fysiek afreist om in de gebieden zelf te onderhandelen. De belangrijkste eisen zijn een eerlijk en met de boeren overlegd steunprijsniveau; een stem voor het platteland bij beleidsbesluiten; strengere controle op rijstimporten; eerlijke verdeling van opslag- en handelsstimulansen; en het instellen van een prijsstabilisatiefonds dat producenten beschermt tegen internationale schommelingen.
Cruciaal is dat de boeren duidelijke controlemechanismen willen om te voorkomen dat nieuwe afspraken bij loze beloften blijven. Tot op heden hebben de landelijke organisaties niet officieel aangekondigd het protest te beëindigen. Diverse leiders benadrukken dat het protest standhoudt tot er structurele en participatieve oplossingen rond de tafel zijn bereikt.
De situatie blijft gespannen, en het is de vraag of het voorlopige akkoord voldoende is om het vertrouwen onder de boeren te herstellen en een vreedzaam einde aan de staking te brengen.
